|
Актуальные новости |
|
Преподавание польского языка в стенах нашего университета ведется издавна, по крайней мере, с 1969 г., когда Гомельский педагогический институт им. В. Чкалова, основанный в 1930 г., был преобразован в Гомельский государственный университет. Именно тогда в рамках дисциплины „Современный славянский язык" студенты-филологи начали изучать польский, чешский и сербский языки. |
|
Продолжение...
|
|
Педагогические аспекты развития национального самосознания в молодежной среде поляков в условиях межкультурного пограничья. Гродненский регион представляет собой область исторического взаимодействия различных этносов и их культур. Своеобразие поликультурного региона пограничья состоит в том, что в одном ареале вынужденно «соседствуют» различные общности людей не только с разными культурными ценностями и социальным опытом, но и присущими антропологическими различиями, особенностями в психической структуре личности (темперамент, акцентуации характера, особенности становления основных психических процессов и т. д.). При этом в любом из этих аспектов каждая народность оригинальна. |
|
Продолжение...
|
|
Оценка наличия существования, возникновения и развития польского этноса на территории Могилёвщины зависит от подходов к проблематике этносов, сложившийся на основе принятой типологии в СССР и странах СНГ на сегодняшний день. |
|
Продолжение...
|
После второй мировой войны в восточных районах Беларуси все католические храмы были закрыты. В отчете уполномоченного Совета по делам религиозных культов при Совете Министров СССР по БССР К. Уласевича отмечалось, что «в результате антирелигиозной пропаганды, базирующейся на советской экономике и политике, ликвидированы все 84 опорные пункты Ватикана - костелы и все их руководители - 107 ксендзов»
|
|
Продолжение...
|
|
Беларусь является многонациональным государством, на территории которого в достаточно большом количестве проживают представители народов соседних государств (русские, поляки, украинцы) |
|
Продолжение...
|
|
О Полесье как отдельном культурном регионе впервые встречается упоминание в Ипатьевской летописи. В ней обозначенный данным термином регион датирован 1274 годом. |
|
Продолжение...
|
Главные направления исследований новейшей истории поляков заселяющих северо-восточные земли бывшей Речи
Посполитой
Возможность полного определения общественно-политической уации поляков, проживающих за нынешними восточными границами польского государства, дает, кроме познания современных "условленностей, также возможность исследования как наиболее элизкого, так и того далекого. |
|
Продолжение...
|
В Брестской области имеется одно сельское национально -культурное объединение - Логишинский сельский отдел общественного объединения «Союз поляков на Беларуси».
Этот отдел объединяет 76 человек, проживающих в г.п. Логи-шин Пинского района. Возглавляет отдел Лукашевич Я.Б., заместителем председателя является Богданович Я.С., секретарем -Гусина Л.И. |
|
Продолжение...
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Kamien potkniecia ZPB |
|
|
Kwestia narodowa to kamień potknięcia. Tak było i tak będzie. Historia świadczy, iż nic nie jest w stanie sprowokować tyle insynuacji, spekulacji, obraz realnych i wymyślonych jak urażone ambicje narodowe. Przykładów, niestety, nawet w dzisiejszym Świecie jest dużo – Gruzini i Abchazowie, Serbowie i Albańczycy, Turcy i Kurdowie...
Na tym tle Białoruś i Polskę nie można nazwać pełnoskalowym źródłem napięcia. Lecz i tu istnieje swoja rafa podwodna – Związek Polaków na Białorusi. Z kłótni wewnątrz władz tej organizacji rozpętano wielką burzę międzynarodową. Można, rzecz jasna, upierać się przy emocjach narodowych i twierdzić że oficjalny Mińsk odmawia uznania dla legalnie wybranych władz ZPB na czele z Andżeliką Borys. Jednak jeśli się abstrahować od retoryki stricte emocjonalno-politycznej i popatrzeć na ZPB jak na organizację społeczną białoruskiej Polonii, a nie jak na narzędzie polityki, cała intryga widocznie topnieje.
Andżelika Borys pojawiła się na polsko-białoruskim horyzoncie politycznym w charakterze szefowej ZPB w maju 2005 roku. Ministerstwo Sprawiedliwości Białorusi wyników Zjazdu, na którym Borys, powiedzmy, wybrano, nie uznało, bo znalazło dużo uchybień w procedurze wyborów. Wybory powtórzono, i liderem ZPB już legalnie został Józef Łucznik. Świadkowie mówią, że do procedury wyborów nie było narzekań. Wszyscy delegaci, jak należy, zostali wybrani w swoich oddziałach Związku. Mandaty wydawano zgodnie z listą. W trakcie Zjazdu przestrzegano wszystkich zasad co do wyłaniana kandydatów, przeprowadzenia Zjazdu i głosowania. Ze 174 delegatów na Łucznika głosowało 149, trzej się wstrzymali, reszta nie wzięła udziału w głosowaniu. Ale z wynikiem wyborów nie zgodziła się Warszawa. Dzięki staraniom polityków i dziennikarzy całkiem szeregowa sytuacja zamieniła się w konflikt białorusko-polski.
ani Andżelika Borys została postacią medialną i w tym charakterze oczywiście znalazła zwolenników, którzy do dnia dzisiejszego nalegają na jej liderstwie w ZPB. Sama pani Borys cały czas się chwali, że ma absolutne poparcie gwarantowane jej przez Polaków Europy i całego Świata. Trudno mówić o całym Świecie, ale po stronie trzeźwo patrzących na rzeczy przedstawicieli Polonii białoruskiej stosunek do rodaczki etnicznej jest sceptyczny.
I nie ma czemu się dziwić. Od dnia wybrania pani Borys na Prezesa ZPB (nawet bez oficjalnego uznania Ministerstwa Sprawiedliwości – no, niech będzie) minęło już więcej niż dwa lata. Liderstwo, jak wiadomo, jest kategorią bezwarunkową, a nie formalną. Co może zapisac do swoich osiągnięć pani Borys? Kilka głośnych awantur z milicją. Czy Andżelika Borys skonsolidowała białoruskich Polaków? Nie. Raczej odwrotnie. Czy promowała kulturę polską, rozwijała nauczanie języka? Też nie, ponieważ zajęta była walką o uznanie na fotelu Prezesa ZPB. Czy przyczyniła się do budowania dobrych stosunków między Polakami i Białorusinami? W tym zakresie jej „zasługi” są niewątpliwe – przez wywołany przez pani Borys konflikt między państwami publikacje w prasie polskiej i białoruskiej były co najmniej wzajemnie krytyczne. Co więc mieli myśleć zwykli Polacy i Białorusini? Cały czas mówiła o jedności Polonii, ale słyszeć nie chce o zjezdzie zjednoczeniowym.
Ależ jak często wyjeżdżała za granicę! Weszła do warszawskich salonów. Z nauczycielki zamieniła się w świecką damę. A co w tym złego – można zapytać. A nic by nie było, gdyby pani Borys miała jakiekolwiek sukcesy w sprawach, o których mowa w poprzednim akapicie. Bo na rozwijanie Polonii białoruskiej, a nie na nowe fryzury dostaje pieniądze pani Borys od organizacji polonijnych, czyli od podatników.
Czy działalność Andżeliki Borys jest na rękę pewnemu klanowi, który istnieje w ruchu polonijnym? Pewnie tak, bo na wszystko ma być przyczyna, a innej wymyślić się nie da. W każdym razie, nie jest wielką tajemnicą, że plan zjednoczenia ZPB był omawiany. W polskim resorcie spraw zagranicznych pani Borys zaproponowano odmówic się od pretensji na przewodnictwo ZPB. Znalazła się i kandydatura do przyjęcia przez obydwie części ZPB – Alina Doroszewicz. Od władz białoruskich pani Borys dostała ofertę kandydowania do Parlamentu. Nie przyjęła oferty. Chociaż dziwne to jest – w Parlamencie miałaby znacznie więcej możliwości walczyć o prawa Polonii.
Jaka z tego jest konkluzja? Tylko jedna – nie walczenie o interesy Polonii jest celem pani Borys. Zresztą sama dała to do zrozumienia, przemawiając w polskim Parlamecie z okazji 20-lecia ZPB. „Fizyczne nie ma z kim się jednoczyć, ponieważ drugą stroną są władze”, powiedziała. Więc chodzi nie o interesy Polonii? Ale o co? O sponsoring ze strony organizacji polonijnych, z którego można nie robić sprawozdań, o romantycne szaty przeciwnika Łukaszenki? Po drodze jednak pani Borys rozbija poważną organizację, krzewi niechęć do Polaków na Białorusi i do Białorusinów w Polsce. Ale co tam... własne ambicje to sprawa o wiele ważniejsza. A co dalej? Wydaje się, że to pani Borys nie obchodzi. |
|
|
|
|
